Ísalandið hið góða

Ég vaknaði í morgun og bölvaði sjálfri mér fyrir að hafa dreymt svona andstyggilegan draum. En hvað það er ljótt af undirmeðvitundinni að plata mig svona að ég sé á Íslandi. Ég sneri mér á hina hliðina og vafði sænginni þéttar utan um mig og harmaði örlög mín að vera ennþá í London. Ég náði að sofna aftur en var vakin hálftíma seinna við mjúkt faðmlag og blíð kærleiksorð í eyra. Júlía litla 6 ára systir mín var þá skriðin uppí til mín og loksins hristi ég af mér svefninn. Ég var þá á íslandi eftir allt saman!

Það er svo ljúft að vera komin heim að ég get því ekki með orðum lýst. Ég hef aldrei verið svona lengi úti í einu, hef ekki komið heim síðan í apríl, og heimþráin var farin að láta á sér kræla. Ég get ekki ímyndað mér hvernig fólk afber það að vera í útlöndum árum og áratugum saman. Til slíkrar dvalar eru rætur mínar of djúpt settar í landgrunni Íslands.

Brottför frá Keflavík verður hinn 3 ágúst. Þangað til vonast ég til að hitta sem flest ykkar og fara í eina útilegu eða sjö! :) Svo er afmælið mitt víst handan við hornið....